Başlangıçta bir soylu evi olarak inşa edilen ve mermer sütunlarla süslenen binanın statüsü, 11 Mart 1621 tarihinde Venedik Senatosu'nun aldığı bir kararla değişti.

Tarihi kayıtlara göre, savaş dönemlerinde Osmanlı tebaasından olan tüccarların can ve mal güvenliğinin tehlikeye girmesi bu kararda etkili oldu:

"Özellikle 1570-1573 Osmanlı-Venedik Savaşı ve İnebahtı Deniz Muharebesi sonrasında Türklerin konakladığı yerlerin kapısına 'Türklere Ölüm!' yazılmıştı. Bu yüzden Venedik Senatosu'nun kararıyla bina, Türk tüccarların kullanımına tahsis edildi."

"ŞEHRİ GÖZETLEMESİNLER"

Türkiye gazetesinin haberine göre, alınan bu önlemin ardından binanın zemin katına bir mescit ve hamam inşa edilerek Osmanlı tüccarları için yaşam alanları oluşturuldu.

Ancak tarihçiler, Venedik yönetiminin bu adımı atarken güvenlik endişeleri taşıdığına dikkat çekerek durumu şu sözlerle özetliyor:

"Venedik idaresi, aslında tehlikeli gördüğü Türkleri burada kontrol altında tutmak istiyordu. Nitekim binanın Türklere verilmesinden evvel handa bulunan iki kule, 'Şehri gözetlemesinler' denilerek yıkıldı."

Alınan bu önlemlere rağmen yapı, zaman içinde Boşnak ve Arnavut tüccarların da katılımıyla şehirde bir Türk gettosu halini aldı.

Yağ, yün, deri ve tütün ticareti yapan Osmanlı tebaası, 1838 yılına kadar bu binayı merkez olarak kullandı. Ticaret yollarının ve yöntemlerinin değişmesiyle boş kalan bina, 1860'lı yıllardan sonra dış cephesi hariç yeniden inşa edildi. Bu restorasyon sürecinde, Osmanlı döneminde kullanılan mescit yapısı ortadan kalktı.