“Kimse kusura bakmasın. Benim ihracatçı kardeşim bir konteyner daha fazla ürün satmak için ülke ülke dolaşırken, benim sanayici kardeşim etrafımızı saran ateş çemberine rağmen büyük bir özveriyle çalışırken, benim tüccar kardeşim, esnaf kardeşim helalinden kazanmak için adeta kılı kırk yararken, piyasa düzenbazlıklarıyla üç lirasını sadece üç-beş ayda ona, yirmiye, otuza katlayana asla tolerans göstermeyeceğiz. Sağladığı fahiş kazancın bedelini ona mutlaka ödeteceğiz.”

Haliç Kongre Merkezi’nde bunları söyleyen Cumhurbaşkanı Erdoğan, “fon vurgununun” üzerine nasıl gittiklerini ve gideceklerini anlatırken “üç önceliğe” dikkat çekti:

1- Tasfiyesine karar verilen fonlardaki birikimleri yatırım sahiplerine mümkün olan en kısa sürede ödemek,
2- Manipülasyon yaparak haksız kazanç elde edenlerle hukuk önünde hesaplaşmak,
3- Bu süreci sermaye piyasalarına zarar vermeden yönetmek.

Sayın Cumhurbaşkanı’nın sıraladığı önceliklerin her biri hayatî öneme sahip.
Bana göre ikincisi, hepsinden önemli:
Vurgunculardan hesap sormak!
Tez vakitte hesap sormak!
Sonuna kadar hesap sormak!
Kim olurlarsa olsunlar, hesap sormak!

Çoluk çocuklarına cep harçlığı vermekte zorlanan milyonlarca memleket evlâdı…

“Söz konusu vatansa gerisi teferruattır!” diyerek her türlü zorluğa, imkânsızlığa göğüs geren insanlarımız…

Dört gözle “hesap sorulmasını” bekliyorlar!

Organize alçaklık sadece “fon tezgâhına düşen” vatandaşlarımızı vurmadı.

Anadolu’nun bir köyünde üç hayvanını güderek evine rızık götürmeye çalışan Ali dayıları, el işi yaparak evin geçimine katkıda bulunmak için göz nuru döken Ayşe teyzeleri de vurdu.

Fondan borsadan hiç mi hiç anlamayanları da vurdu.

Bu memleketin ne kadar fedakâr, cefakâr insanı varsa hepsini vurdu.

Dosta üzüntü verdi, düşmanı sevince boğdu!

TBMM Başkanvekili Celal Adan’ın dediği gibi…

“Hırsız, arsız kim varsa, bu milletin parasını kim çalmışsa, kim çalınmasına vesile olmuşsa şerefsizdir, adidir, namussuzdur.”

Sayın Cumhurbaşkanı, bunların hepsinden hesap sorulacağını vurgulamaktadır.

Hesap sormak, yalnızca bir hukukî işlem değildir.
Hesap sormak, emanetin iadesidir.
Hesap sormak, yetimin gözyaşını silmektir.
Hesap sormak, mazlumun ahını dindirmek, zalimin boynuna ipi dolamaktır.
İslam’da kul hakkı, hak sahibinden başka hiç kimsenin affedemeyeceği bir günahtır, suçtur.

Yetim malı yiyen, kıyamet günü o malı ateş olarak yutar.
Hırsızlıkların hesabını sormak devletimizi yönetenlerin öncelikli vazifesidir.

Bu hakikat, adaletin tecellisinin ahrete bırakılmamasını, hesapların yeryüzünde de sorulmasını emreder.

Adalet Bakanı Sayın Akın Gürlek bir konuşmasında “Geciken adalet toplumun umutlarını yorar.” demişti.

Milyonlarca vatan evlâdının umutları yorulmasın.

Birilerinden yaptıklarının hesabı tez zamanda sorulurken, bu hamleler bütün alanlardaki “arınmanın” vesilesi olsun.

Yetim hakkına uzanan eller adaletin en güçlü vuruşlarıyla kırılsın!

Vatandaşın yüreğine, emeğine, güvenine, ümidine uzanan eller ibret-i âlem için yargının en keskin kılıcıyla kesilsin!

Sayın Cumhurbaşkanı’nın Haliç’ten yükselttiği ses bir ahdin yenilenmesidir.

Kendilerinin o konuşmasında dikkat çektiği kişiler, yani fon vurgununu, organize alçaklığı fırsat bilenler elbette vardır, var olmaya da devam edecektir.

Kış kışlığını yapmaktan geri durmayacaktır.

Sonucu belirleyecek olan devletimizi yönetenlerdir.

Kriz fırsatçılarını rezil rüsva etmenin tek yolu, milletin hakkına el uzatan alçakların tamamından hesap sormaktır.

Sayın Cumhurbaşkanı'nın ortaya koyduğu iradenin gereği yerine getirilmeli, milletin beklediği adalet mutlaka tecelli etmelidir!