Bu hırsız ve yolsuzluklar eskiden yoktu da şimdi böyle birdenbire ortaya çıktı.

Hayır! Bu işler eskiden de vardı. Hem de daha fenası vardı.

Bir zamanlar “Bankerzedeler” diye mağdur olmuş bir kitle vardı.

Aslında bunlara ‘mağdur’ demek ne kadar doğru bilmiyorum. Bunlar haramın ve aç gözlülüğün kurbanı olmuş bir kesimdi. Bankerlerin yani tefecilerin yüksek ama çok yüksek faiz vaatlerine tamah edip paralarını kaptırmışlardı.

Bir de “Bankazedeler” vardı. Onlar da özel bankaların yüksek faiz vaatlerine kanıp paralarını kaptırmış.. daha sonra sersefil bir şekilde batan bankaların kapısında bir umut için aylarca nöbet tutmuşlardı.

Yıldız Sarayı’nı İttihatçılar yağmalamış ama o sırada kimse itiraz edememişti.

İktidarı ellerine geçiren İttihatçılar öyle bir terör estirmişlerdi ki, Padişah bile bunlara karışamıyordu.

Sonra ülkeyi batırıp yurt dışına kaçtıklarında kimin ne çaldığı o günkü gazetelerde yayımlanmıştı.

Ülke 50 yıl geriye götürdüler ama onlardan hesap sorulamadı yaptıkları yanlarında kâr kaldı.

12 Eylül darbesini yapanların mal varlıkları açıklandığında onların da deveyi hamudu ile götürdükleri görüldü.

F-16’ların alınmasında o kadar büyük rüşvetler dönmüştü ki,

Hava Kuvvetleri Komutanı için “Dünyanın en zengin generali” deniyordu.

28 Şubat post modern askeri darbesinden sonra 25 banka batmış yükü halkın sırtında kalmıştı.

Bunlar kamuoyuna yansıyan büyük bataklardı.

Bunların dışında hazinenin boşaltılması, Topkapı Sarayı’ndaki mücevherlerin yağmalanması vb. gibi hadiseler fısıltı halinde kulaktan kulağa yayılıyor

Bunları araştırmaya kimsenin gücü yetmiyordu.

12 Eylül darbesini veya 27 Mayıs 1960’ta darbe yapıp Başbakanı idam edenlerin yaptığı hırsızlıkları kim sorgulamaya cesaret edebilirdiki.

150 yıldır hırsızlardan kimse hesap sormaya cesaret edemedi.

Futboldan, borsaya, şans oyunlarından, meyve-sebze hallerine kadar her şey kurallarına göre işliyor zinhar yalan dolan sahtekarlık falan yapılmıyordu.

Bu saydığım yerlerde bugünkünden çok daha fena işler yapılıyordu.

Hal, Unkapanı ile Eminönü arasında iken ucuzlamasın diye bol bol gelen meyve ve sebzelerin nasıl Haliç’e boca edildiğini bir anlatsa…

Öyle bir hal mafyası vardı ki, ne belediye ne hükumet bunların üstüne gitmeye cesaret edemiyordu

Hükumet bu işin üstüne gidip açığa çıkarınca

Teşekkür edileceğine “Bugüne kadar neden bekledin?” diyerek bir de hesap sormaya kalkanlar

2002 yılında nasıl bir ülke devraldığını unutuyorlar.

Akparti iktidara gelinceye kadar hükumetlerin ortalama iktidar süresi 1.5 yıl bile değildi. Ciddi bir dosyanın hazırlanması ise en az 1 yıl sürer.

Böyle bir durumda hangi bürokrat hangi hükumete güvenip de dosya hazırlayabilsindi?

Dışarıdaki tüm namlular bize çevrilmişken hükumet kalkıp da hal yasası fon yasası vs. ile uğraşamazdı.

Uğraşması gereken bürokratlar da görevini yapmayınca işler bugüne kadar sarktı.

Donanmamız Hint Okyanusu’nda bayrak göstermeden

Bize diş gösterenlerin haddini bildirmeden enerjimizi mezkûr yerlere harcamak beyhude bir iş olup netice alma ihtimali de sıfırdı.

Bugün ise hükumet netice alabilecek bir güce erişti ki, altımızı oymak isteyenlerin üstüne gidebiliyor.