Genar’ın Mayıs 2026 Türkiye Raporunun bir bölümü medyaya ayrılmış.

Türkiye’de düzenli olarak basılı gazete alanların oranı sadece %9.2. “Arada bir alanlar” ile beraber bu oran %15.8’e çıkıyor. Toplumun geriye kalan %85’i ise hiçbir şekilde basılı gazete takip etmiyor.

Öyle ise basılı gazetelerin bu cakası nedir? İnsan sormadan edemiyor!

Diyelim ki basılı gazetelerin dijital versiyonlarını, internet sitelerini de dahil ettiniz…Durum pek farklı değil.

Halkın %66’sı ne basılı gazete satın alıyor ne de bu gazetelerin internet sitelerini takip ediyor.

Yıllarca esip gürleyen o pek şöhretli gazete markaları artık birer hayalet kasabaya dönmüş durumda.

Her üç kişiden ikisi, bırakın onları takip etmeyi, belki varlıklarından bile haberdar değil.

Genar’ın raporunda başka önemli detaylar da var.

“Ülke gündemini takip etmek için en çok hangi haber kaynağını kullanıyorsunuz” sorusuna verilen cevaplara bakın:

Peki basılı gazeteler ve onların dijital versiyonları ne kadar dersiniz?

Gazeteler ve onların internet siteleri, halkın %96’sı için yok hükmünde….

“Gazetelere güveniyorum” diyen insanların oranı sadece %11.8. Sosyal medyaya güven oranı ise %15.8’de kalıyor.

Öte yandan, bağımsız internet sitelerine güven, %24.1’i buluyor. Bu rakam belki arzu edilen düzeyde değil ama, gazetelerin ve sosyal medyanın çok üstünde.

Haber7 gibi bağımsız internet siteleri, haber takibi açısından gazeteleri ve onların internet sitelerini geride bırakıyor, TV ve sosyal medyanın gerisinde kalıyor. Ancak, bağımsız sitelere duyulan güven tüm mecraların üzerinde.

Bağımsız internet siteleri bu denli iyi bir performans sergilerken, okuyucunun güvenine bu denli mazhar olurken reklam verenlerin ilgisini neden gerektiği kadar çekemiyor?

Manipülasyon merkezi olmuş ABD’li arama motorlarına, ahı gitmiş vahı kalmış gazete markalarına para akıtan iş dünyamız neden yerli dijital medyaya hak ettiği önemi vermiyor?

Yerli haber sitelerinden esirgenen reklam bütçeleri, sadece pazarlama açısından mantıksız bir planlamayı değil, aynı zamanda milli güvenlik için son derece yanlış bir tercihi işaret ediyor.

Genar’ı bırakıp Reuters Enstitüsü’ne gelelim…

Enstitünün sosyal medya ile ilgili son derece önemli bir tespiti var: Sosyal medya, son 10 yılda son derece “asosyal” bir yer haline gelmiş.

Sosyal medyayı “arkadaşları ile bağlantıda kalmak” için kullananların oranı %40 azalmış.

Aynı şekilde, sosyal medyayı “fikirlerini paylaşmak” için kullananların oranı da %50’ye yakın azalmış.

Öte yandan, “ünlüleri takip etmek” ve “zaman öldürmek” için kullananların oranında %20’nin üzerinde artış var.

Bu oranlar, en basit hali ile “insanın yalnızlaşmasını” gösteriyor.

Facebook gibi “eski usul” sosyal mecralar, insanları kendi gerçek kimliği ile dahil olmaya teşvik ediyordu. İnsanlar, sosyal medyada da kendi kimlikleri ile  var oluyor, o şekilde paylaşıyor, eğleniyor veya üzülüyordu.

Instagram, X ve Tiktok ise önceliği kullanıcılarını bir zaman akışına hapsetmeye verdiler. Doğrusu bu konuda başarılı da oldular.

Bu platformlar, ünlüler ile etkileşimi teşvik edip arkadaşlar ile paylaşımı kısıtlıyorlar.  Ayrıca sahte kimlik taşıyan sayısız hesabı barındırıyorlar.

Bu asosyalleşmenin insana ve topluma verdiği zarar tartışılmaz Bunun için, gerçek arkadaşları ile bağlantısı -dijital olarak bile- kesilmiş insanın durumunu ciddiye almalıyız. Onu tekrar eş dost aile arkadaş ile kavuşturacak sosyalleşme yöntemleri üzerine düşünmeliyiz.