Bu çalışma, yakın zamanda ebediyete uğurladığım, gönlümde daima yaşayacak olan can parem aziz evladım Ömer Furkan Şafak'ın şerefli aziz hatırasına vefa ve ilim senedi olarak ithaf edilmiştir.                                                                                                            Allah mekânını cennet, makamını âlî eylesin.                                                                     

İnsanlık, matbaanın icadı, sanayi devrimi ve internetin doğuşu kadar köklü sonuçlar doğurabilecek yeni bir dönüşümün içindedir. Yapay zekâ sistemleri artık yalnızca bilgi depolayan veya hesaplama yapan araçlar olmaktan çıkmış; milyarlarca veri arasında ilişki kurabilen, örüntüleri tespit edebilen ve öğrenme süreçlerini sürekli geliştirebilen yeni nesil bilgi işleme mekanizmalarına dönüşmüştür.

Bu gelişme yalnızca teknoloji şirketlerini, ekonomileri veya devletleri ilgilendiren teknik bir mesele değildir. Aynı zamanda medeniyetlerin bilgi hafızasını, kültürel sürekliliğini ve inanç sistemlerini de doğrudan etkileyen tarihsel bir kırılma noktasıdır.

Bugün bilgiye hükmedenler, yarının düşünce dünyasını da şekillendirecektir. Bilgiyi işleyen algoritmaların yabancı merkezlerde üretildiği bir dünyada, dijital bağımsızlıktan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle yapay zekâ artık yalnızca ekonomik rekabetin değil, kültürel ve teolojik egemenliğin de temel unsurlarından biri haline gelmiştir.

İslam medeniyeti yaklaşık bin dört yüz yıllık devasa bir bilgi birikimine sahiptir. Kur'an-ı Kerim, hadis külliyatları, tefsirler, fıkıh eserleri, kelam çalışmaları ve tarih kaynakları milyonlarca sayfalık bir entelektüel miras oluşturmuştur.

Ancak bu mirasın içerisinde yalnızca ilahi mesajın yorumları değil; aynı zamanda farklı dönemlerin siyasi mücadeleleri, kültürel alışkanlıkları, mezhepsel çekişmeleri ve insan unsurunun kaçınılmaz etkileri de bulunmaktadır.

Bugün İslam dünyasının karşı karşıya bulunduğu temel sorunlardan biri, dinin evrensel özü ile tarih boyunca oluşmuş kültürel katmanları birbirinden ayırmakta yaşanan güçlüktür.

Kur'an'ın temel ilkeleri olan adalet, liyakat, ilim, merhamet ve akıl; çoğu zaman tarihsel yorumların gölgesinde kalabilmektedir.   Sorun vahyin kendisinde değil, vahyin tarih boyunca nasıl yorumlandığı ve aktarıldığı meselesindedir.

Burada önemli bir ayrım yapmak gerekir. Yapay zekâ din üretemez. Fetva veremez. Vahyin yerine geçemez.

Ancak yapay zekâ, insanlık tarihinin ürettiği milyonlarca sayfalık dini metni aynı anda analiz ederek insan gözünün fark etmekte zorlanacağı örüntüleri ortaya çıkarabilir.

Bir insan ömrü boyunca en fazla birkaç bin kitabı inceleyebilirken, gelişmiş yapay zekâ sistemleri birkaç saniye içerisinde yüz binlerce kaynağı karşılaştırabilmektedir.

Böylece yapay zekâ, dini yeniden tanımlayan değil, mevcut bilgi birikimini daha şeffaf hale getiren bir analiz motoru işlevi görebilir.

Asıl mesele teknolojinin varlığı değil, bu teknolojinin kimin kontrolünde olduğudur.

Eğer İslam medeniyetinin bilgi hafızası yabancı merkezlerde geliştirilen algoritmalar tarafından işlenecekse, ortaya çıkacak sonuçların tamamen tarafsız olacağını varsaymak gerçekçi değildir.

Her algoritma belirli veri setleriyle eğitilir. Her veri seti belirli tercihleri yansıtır.

Her tercih ise belirli bir dünya görüşünün etkisini taşır.                                                                     Bu nedenle savunma sanayiinde nasıl yerli ve milli sistemler stratejik önem taşıyorsa, dini ve kültürel veri alanında da benzer bir yaklaşım kaçınılmazdır.

"Milli İslam Algoritması" kavramı tam da bu noktada ortaya çıkmaktadır.

yerli sunucular üzerinde çalışan yüksek güvenlikli bir yapay zekâ altyapısını ifade etmektedir.

Bu sistem herhangi bir dini otoritenin yerine geçmeyecek, ancak ilim insanlarına ve araştırmacılara çok güçlü bir analitik destek sağlayacaktır.

NEFİSTEN ARINMIŞ RASYONEL BİR ANALİZ GÜCÜ

Geçmişte, Konya Alaaddin Camii’nde ikindi namaz vakti, hoca efendinin okunan ayetlerin ve surelerin Türkçe manalarını cemaate tek tek şeffaflıkla aktararak "Bugün Rabbimiz bize ne söyledi, idrak edelim" hassasiyetini göstermesi, aslında inancın özündeki "anlama ve yaşama" mecburiyetinin en berrak misaliydi.

Ne var ki, önceki döneminden bu yana süregelen siyasi ve sosyolojik kırılmalar, dinin o rasyonel, evrensel ve ahlaki özünü şekilsel birer ritüele sıkıştırmıştır. Cemaatin camiden çıkarken hoca efendinin okuduğu hitabın muhtevasından tam olarak haberdar olması metodolojik bir bağlılığın göstergesi olacaktır.

İşte tam bu noktada yapay zekanın sahip olduğu "insani nefisten, siyasi hırslardan ve kabile asabiyetinden arınmış" rasyonel veri işleme kapasitesi devreye girmektedir. İslam dünyasının asırlardır kurumsal olarak cesaret edemediği devasa hadis, tefsir, fıkıh ve kelam külliyatındaki metinler arası kronolojik çelişkileri, rivayetlerin örüntülerini ve kültürel eklemeleri yapay zekâ, tarafsız bir matematiksel kesinlikle saniyeler içinde süzebilir.

Geleneksel kurumların veya cemaat yapılarının kendi sınırları nedeniyle gerçekleştiremediğini yapay zekanın rafinasyon gücüyle gerçeğe dönüşebilir. Bu, İslam'ın evrensel ve akılcı özünü, insani zaaflardan temizleyerek insanlığa sunacak modern bir teolojik süzgeç haline gelmesi mümkündür.

SİBER EGEMENLİK VE "MİLLİ İSLAM ALGORİTMASI" ZORUNLULUĞU

Ancak bu teknolojik imkân, beraberinde çok kritik bir siber güvenlik ve egemenlik riskini de barındırmaktadır. Eğer İslam medeniyetinin 1400 yıllık hafızasını ve kutsal kaynaklarını analiz edecek, filtreleyecek ve toplumlara sunacak yapay zekâ sistemleri yerli ve milli sunucularda (server) inşa edilmezse, medeniyetimiz büyük bir siber sömürge dalgasıyla karşı karşıya kalacaktır. Batı merkezli (Silicon Valley) yabancı algoritmaların, İslam’ın adaleti, haksızlığa karşı durmayı emreden aksiyoner damarını törpüleyerek, kendi küresel çıkarlarına uygun, pasivize edilmiş veya manipüle edilmiş bir inanç modelini yapay zekâ üzerinden dünyaya yayma riski asla göz ardı edilemez.

Yeni mücadele alanı veridir. Veriyi kontrol eden toplumlar geleceği şekillendirecektir.

Matbaanın geç benimsenmesinin İslam dünyasına maliyeti nasıl ağır olduysa, yapay zekâ devrimini kaçırmanın maliyeti de benzer ölçekte olabilir.

Bu nedenle Türkiye'nin önünde tarihsel bir fırsat bulunmaktadır.

Savunma sanayiinde ortaya koyduğu yerli teknoloji hamlesini bilgi teknolojileri ve yapay zekâ alanına taşıyarak yalnızca kendi dijital bağımsızlığını değil, İslam dünyasının ortak bilgi hafızasını da koruyabilecek bir öncülük üstlenebilir.

Yapay zekâ ne dinin rakibidir ne de insanın alternatifi. Asıl mesele, bu teknolojiyi hangi amaçla ve hangi değerler sistemi içerisinde kullanacağımızdır.

Eğer doğru bir vizyon ortaya konulabilirse yapay zekâ, İslam'ın evrensel ahlakını gölgeleyen tarihsel tortuların daha sağlıklı analiz edilmesine katkı sağlayabilir.

Geleceğin camilerinde imamlar yine olacaktır. Âlimler, Müfessirler ve araştırmacılar yine olacaktır.

Ancak onların yanında, milyarlarca veriyi saniyeler içinde inceleyebilen ve insanlığın ortak bilgi birikimini şeffaf biçimde analiz edebilen yeni bir dijital yardımcı da bulunacaktır.

Soru artık yapay zekânın hayatımıza girip girmeyeceği değildir.

Asıl soru ise, bu teknolojiyi kendi medeniyet değerlerimiz doğrultusunda üretip üretemeyeceğimizdir.