Bazen “sen özgürlüğe karşı mısın?” diye soruyorlar.
İster istemez “hangi özgürlükten bahsediyorsunuz?” diye karşılık veriyorum.
Liberal-kapitalist ideolojinin özgürlüğü mü?
Zira burada özgürlük, kişiye hiçbir engel, hiçbir kısıtlama, hiçbir zorlama, hiçbir sorgulama olmaması demek! Bir nevi “yarı-ilah insan” figürü! Sonra da “ilahların savaşı”nda kölelerin ayinlerde öldürülüş seremonileri…
Marksist-sosyalist ideolojinin özgürlüğü mü?
Zira burada özgürlük, mülkiyetten kurtulmak, mülkiyete düşman olmak demek. İnsan fıtratına aykırı bir saçmalık!
Zira burada Yahudi’ye özgürlük var, “ötekine” Yahudi’nin tayin ettiği var! Siyonistsen özgür, siyonist değilsen Yahudi olsan da “öteki”!
Ya da özgürlük deyince sanki zıddı gibi öğretilen itaat da ne ola ki?
“Özgürüm ben, itaat mitaat bilmem” diyenlerden misiniz yoksa.
“İtaat” etmek, köle olmak demek değil, ama öyle belletildi, algılatıldı, gösterildi.
Çünkü yalanı üretmek, yaymak ve yerleşik hale getirmek için medya gücü (propaganda) çoğunlukla kötü niyetlilerin ellerinde!
Dünyayı sömür, başta Afrika olmak üzere dünyanın değişik yerlerindeki “özgür” insanları “köle” yap… Sonra da itaat etmeyi elindeki her türlü araçla “kötü” olarak zihinlere yerleştir!
Aslında kastettikleri net: “Benim dışımdakilere itaat etmek, kötü!”
Evet, “kula kul (köle)” olacaksan, itaat elbette kabul edilemez; asla!
Ancak Allah’a itaat (kul), Peygamber’e (aleyhisselam) itaat (ümmet), meşru otoriteye itaat (vatandaş), anne-babaya itaat (evlat), büyüklere itaat (saygı) başka!
Allah’a itaat, kul olmak demek; haramlardan kaçınmak, ibadetleri yerine getirmek, başka kulların hakkını yememek demek.
Eğer Allah’a itaat yoksa, Allah’a itaat etmeyip isyan eden iblise doğrudan veya dolaylı itaat var demektir!
Allah’a itaatin uzantısı olan Efendimiz’e (aleyhisselam) itaat yoksa, yani O’nun (aleyhisselam) tebliğ ettiklerine (vahye) ve örnekliklerine (sünnete) uyma yoksa, falanca “kişi”nin, “kurum”un veya “efendi”nin sistemine itaat edilmiş oluyor!
Allah’a isyan etmeyen meşru otoriteye (devlete) itaat yoksa, aslında vatandaşlık da yok demektir. Dolayısıyla vatanına dostluk değil de düşmanlık var demektir.
Anne-babaya itaat yoksa, aslında hakiki manada evlatlık da yok demektir.
Büyüklere itaat yoksa, saygı sözde kalır, bereket kalkar toplumda.
Özetle, bu bağlamlarda bir kişide itaat etme yoksa, nefsi terbiye olmamış demektir.
Adil, merhametli, doğru ve güzel ahlaklı bir kişinin sözünü dinlemek itaattir ve bu gayet erdemli bir iştir.
Merhameti taşmış yanık bir gönlü dinlemek, itaattir!
Doğru sözlü bir alimi dinlemek, itaattir!
Güzel ahlaklı salih bir kulu dinlemek, itaattir!
Bu tarz kişileri dinlememek, özgürlük değil, nefse köleliktir! “Bunlar da kim oluyor, ben daha iyi bilirim” diyen, özgür değildir, nefsinin esiridir.
Ömrünü çocukları için paspas etmiş olan anneyi dinlemek, itaattir!
Dağ gibi arkanda duran babayı dinlemek, itaattir!
Yılların tecrübe küpleri büyüklerin sözünü dinlemek, itaattir!
Yaşça küçük (belki bir çocuk veya genç) olsa bile işinin ehli olanı dinlemek, itaattir!
Bu kişileri dinleyip, sözlerini sentezledikten sonra kararı verebilmek de “kişilik” sahibi olmaktır!
Allah’ın otoritesinin uzantısı olarak Efendimiz (aleyhisselam), otoritedir.
İşinin ehli olanlar, işlerinde otoritedir.
Ancak otoriteye itaat, sorgulanamayan demek değildir!
Allah, Kendisini de sorgulama hakkı vermiştir insana. Sorgulama sonunda “inananlar” yani itaat eden var, “inanmayan” yani isyan eden var.
Efendimiz’in (aleyhissselam) sünnetlerini sorgulayıp kabul etmeyen yani isyan eden var (bidat ehli), kabul edip yaşayan itaatkârlar var (ehl-i sünnet).
Devletin otoritesine uyup itaat eden var (makul vatandaş), kuralları ihlal eden, otoriteye başkaldıran isyankârlar (hainler) var.
Anne-babaya öf bile demeyip itaat edenler var, “özgürlük” adı altında hayırsız evlat olup yoldan çıkanlar var.
Uzun lafın kısası: Özgürlük anlayışını söyle, sana kime itaat ettiğini ve dolayısıyla kim olduğunu söyleyeyim!
